Çinli araştırmacılar, robotik dünyasında çığır açabilecek bir gelişmeye imza atarak insan sinir sisteminden ilham alan nöromorfik bir yapay deri geliştirdi. NRE-skin adı verilen bu teknoloji, geleneksel bilgisayar sistemlerinin aksine verileri biyolojik sistemlerdeki gibi “sinyal patlamaları” şeklinde iletiyor. İnsan derisindeki sinir ağlarının karmaşık yapısını taklit eden bu sistem, robotların çevreleriyle çok daha doğal ve hassas bir şekilde etkileşime girmesine olanak tanıyor.

Robotlar için insan benzeri dokunma duyusu: Nöromorfik deri geliştirildi

Esnek bir polimer yapıdan oluşan bu yapay deri, içinde barındırdığı basınç sensörleri ve iletken polimerler aracılığıyla dış dünyayı algılıyor. Sensörlerden gelen veriler, kısa elektriksel akım darbelerine dönüştürülüyor. Bu sinyallerin sıklığı, uygulanan basıncın şiddeti hakkında bilgi verirken; sinyalin şekli ve süresi gibi diğer özellikler, verinin hangi sensörden geldiğini belirleyen bir tür barkod görevi görüyor.

Sistem, robotun güvenliğini sağlamak adına tıpkı canlılarda olduğu gibi bir reflex mekanizması ile donatıldı. Araştırmacılar, sisteme belirli bir “acı eşiği” tanımlayarak robotun kendisine zarar verebilecek yüksek basınç durumlarında ana kontrol merkezinden komut beklemeden tepki vermesini sağladı. Bu sayede yapay deriyle kaplı bir robot kol, aşırı basınç hissettiği anda otomatik olarak geri çekilerek hasar görmekten kurtulabiliyor.

Modüler bir tasarıma sahip olan NRE-skin, bakım ve onarım süreçlerini de oldukça kolaylaştırıyor. Deri parçaları birbirine manyetik kilitlerle bağlandığı için herhangi bir bölge hasar gördüğünde, operatörler sadece ilgili segmenti yerinden çıkarıp yenisiyle saniyeler içinde değiştirebiliyor. Her parça kendine has bir kimlik koduna sahip olduğu için sistem, yeni takılan donanımı anında tanıyıp konumuyla eşleştirebiliyor.

Şu an için yalnızca basınç duyarlılığı üzerine odaklanan bu teknoloji, gelecekte sıcaklık ve farklı duyuları da algılayabilecek potansiyele sahip. Nöromorfik işlemcilerle uyumlu çalışan bu deri, yapay zeka tabanlı kontrol yazılımlarının çok daha az enerji tüketerek yüksek performansla çalışmasına imkan tanıyor. Robotların dış dünyayı insanlar gibi hissetmeye başlaması, endüstriyel ve hizmet robotlarının kullanım alanlarını genişletebilir.

Robotların acıyı veya basıncı bu denli detaylı hissetmesi, onların insanlarla daha güvenli bir şekilde çalışmasını sağlayabilir. Peki, sizce robotların çevrelerini insanlar gibi hissetmesi gelecekte onları daha “insani” yapmaya yeter mi?